Kompozyty Armatex RSM
- Spis treści
- 1. Przeznaczenie i zakres stosowania kompozytów
- 2. Warunki stosowania kompozytów
- 3. Cechy charakterystyczne kompozytów ARMATEX RSR
- 4. Pakowanie, przechowywanie i transport kompozytów
- 5. Przygotowanie gruntu lub podłoża przed ułożeniem kompozytu
- 6. Układanie kompozytu
- 7. Układanie materiału wypełniającego na kompozycie
KOMPOZYTY POLIWINYLOALKOHOLOWE UŻYWANE W BUDOWNICTWIE ZIEMNYM
Kompozyty ARMATEX RSM produkowane są zgodnie z Europejską Normą Zharmonizowaną EN 15381 : 2008 ( PN-EN 15381 : 2008 )
Kompozyty produkowane są według Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001 (CERTYFIKAT Nr. PRA 200996 wydany producentowi kompozytów ARMATEX RSM przez Lloyd´s Register Quality Assurance ).
Kompozyty ARMATEX RSM posiadają Europejski Znak Jakości CE („ Certificate 0799-CPD-19 “ wydany przez Institut für textile Bau-und Umwelt-technik GmbH tBU w Greven w Niemczech ).
Tabela właściwości fizyko-mechanicznych kompozytów poliwinyloalkoholowo-polipropylenowych ARMATEX RSM PP
Opis techniczny i instrukcja stosowania jak dla kompozytów ARMATEX RSR
1. Przeznaczenie i zakres stosowania kompozytów
Kompozyt poliestrowy przeznaczony jest do wykorzystywania w budownictwie komunikacyjnym do:
- wzmacniania słabego podłoża nasypów komunikacyjnych,
- ograniczenia destrukcyjnego oddziaływania szkód górniczych na konstrukcję nawierzchni dróg,
- budowy dróg tymczasowych, leśnych i rolniczych w trudnych warunkach gruntowo-wodnych,
- wzmacniania górnej warstwy podłoża gruntowego nawierzchni drogowych i kolejowych lub dolnych warstw
- podbudowy podatnej, w celu zmniejszenia zużycia materiałów kamiennych lub wydłużenia okresu eksploatacji
nawierzchni, - budowy zbrojonych nasypów i konstrukcji oporowych,
- stabilizacji osuwisk,
- budowy placów postojowych i parkingów w trudnych warunkach wodno-gruntowych,
- wzmacniania poboczy dróg i skarp,
2. Warunki stosowania kompozytów
Efektywne wykorzystanie wysokich cech użytkowych kompozytów wymaga indywidualnego zaprojektowania rozwiązania konstrukcyjno – materiałowego z uwzględnieniem warunków geotechnicznych i eksploatacyjnych oraz właściwości technicznych kompozytu.
W zależności od ustalonego zakresu stosowania kompozytu projekt budowlany powinien określać :
- rodzaj i stan gruntu podłoża z uwzględnieniem jego nośności
- poziom występowania wody gruntowej
- warunki obciążenia podłoża oraz nawierzchni
- warunki obciążenia konstrukcji oporowych
- układ konstrukcyjny warstw i materiałów potrzebnych do ich wykonania, ustalony z zachowaniem warunków uzyskania wymaganej nośności projektowanej konstrukcji, z uwzględnieniem zdolności kotwienia w gruncie oraz pełzania materiału kompozytu pod obciążeniem długotrwałym
- sposób wbudowania kompozytu i połączenia z osłoną lica konstrukcji
- uziarnienie gruntów występujących bezpośrednio pod i nad warstwą kompozytu
- uziarnienie gruntów zasypek konstrukcji
- rodzaj osłony lica konstrukcji oporowej oraz sposób zabezpieczenia powierzchni skarp
- sposób drenażu i odwodnienia konstrukcji lub skarpy
Projekt budowlany rozwiązania konstrukcyjno – materiałowego z wykorzystaniem kompozytu, powinien być wykonany wyłącznie przez osoby uprawnione i być zgodny z obowiązującymi przepisami i normami.
3. Cechy charakterystyczne kompozytów ARMATEX RSR
Połączenie siatek z geowłókniną następuje poprzez przyszycie geowłókniny do siatki ARMATEX M.
Połączenie nie zmienia parametrów technicznych siatki.
Kompozyt poliwinyloalkoholowo-polipropylenowy ARMATEX RSM PP wykonany jest w postaci płaskiej struktury, poprzez trwałe jednostronne połączenie siatki poliwinyloalkoholowej ARMATEX M i geowłókniny polipropylenowej.
Geosiatki ARMATEX M, przeplatane w węzłach i równomiernej strukturze oczek, wytwarzane są w postaci płaskiej struktury tkanej z włókien poliwinyloalkoholowych długich o wysokiej wytrzymałości.
Zarówno technologia produkcji jak i użyty surowiec gwarantują wysoką jakość geosiatki i długoletnią trwałość parametrów technicznych.
4. Pakowanie, przechowywanie i transport kompozytów
Rolki kompozytu opakowane są w czarną wodoszczelną folię polietylenową, stabilizowaną przeciw działaniu UV.
Folia ma na celu zabezpieczenie kompozytu przed uszkodzeniem w czasie transportu i składowania na budowie. Dodatkowo zabezpiecza składowany kompozyt przed negatywnym działaniem ultrafioletowego promieniowania słonecznego UV-380.
Rolki kompozytu nawinięte są na tuleje ( tuby ) i są zabezpieczone przed rozwinięciem.
W czasie ładowania, rozładowywania i składowania należy zabezpieczyć rolki kompozytu przed uszkodzeniami mechanicznymi lub chemicznymi, przed działaniem wysokich temperatur oraz promieni słonecznych a także należy nie dopuścić do porozrywania lub podziurawienia opakowania z folii polietylenowej.
Kompozyty mogą być składowane na placu budowy bez szczególnej troski pod warunkiem, że są w niezniszczonym fabrycznym opakowaniu.
Kompozyty w trakcie długotrwałego składowania powinny być przechowywane w magazynach zadaszonych.
Rolki kompozytu należy składować następująco :
- w suchym miejscu
- ułożone poziomo na czystym i wyrównanym podłożu
- nie składować więcej niż trzy rolki jedna na drugiej
- nie wolno składować rolek skrzyżowanych
- nie zaleca się składowania rolek nie owiniętych czarną folią przez okres dłuższy niż jeden tydzień
Uwaga : Opakowania nie należy zdejmować aż do momentu wbudowywania kompozytu.
Każda rolka kompozytu posiada etykietkę zawierającą następujące dane :
- oznakowanie znakiem CE
- nazwa producenta : KORDÁRNA a.s.
- adres producenta : Velká nad Veličkou , Czech Republic
- oznaczenie wyrobu np. ARMATEX RSR PP 50/50
- data produkcji
- numer rolki
- wymiary w rolce : długość, szerokość
- masa rolki
- masa powierzchniowa
5. Przygotowanie gruntu lub podłoża przed ułożeniem kompozytu
Podłoże przed ułożeniem kompozytu powinno być przygotowane zgodnie z wymaganiami określonymi w projekcie budowy.
Układanie kompozytu na gruncie nie wymaga zazwyczaj szczególnych przygotowań.
Można go układać bezpośrednio na wyrównanym ( np. za pomocą równiarek ) i oczyszczonym naturalnym podłożu, po uprzednim usunięciu przeszkadzających i mogących spowodować uszkodzenie geosiatki elementów ( pniaków, gałęzi, śliskich szczątków organicznych i roślinnych, niestabilnych materiałów, szpiczastych kamieni ).
Miejsca miękkie powinny być usunięte i zasypane odpowiednim materiałem wypełniającym.
Wszystkie gwałtowne zmiany profilu podłoża powinny być wyrównane przez zasypanie i zagęszczenie odpowiedniego materiału wypełniającego.
Podłoże powinno być odpowiednio zagęszczone i ukształtowane zgodnie z planem sytuacyjnym, profilem podłużnym i przekrojami poprzecznymi.
Przygotowanie podłoża jak również własności kompozytu powinny zachować, niezależnie od okoliczności, pewność funkcjonowania wyrobu (np. wytrzymałość na odkształcenie i rozdzieranie).
6. Układanie kompozytu
6.1 Plan układania
Przed przystapieniem do układania kompozytu należy sporządzić plan układania i sposobu łączenia, których realizacja zapewni, że nie zostanie ona uszkodzona podczas układania i jej wartość funkcjonalna nie ulegnie zmianie.
Plan układania powinien być sporządzony przed rozpoczęciem prac. Ma on na celu określenie ułożenia każdej rolki kompozytu, umiejscowienia na podłożu i kolejności układania. Powinien podawać sposób zachodzenia na siebie pasów kompozytu, uwzględniający kierunek zsypywania materiału wypełniającego, nachylenie podłoża, kierunek przepływu wody, szerokość pasów a także sposób łączenia pasów i mocowania geosiatki do podłoża.
Miejsca ułożenia kompozytu powinny być wytyczone z zastosowaniem palików lub szpilek.
6.2. Cięcie kompozytu
W wypadku konieczności zmiany wymiarów pasa kompozytu, bądź w celu zrobienia otworów pozwalających na swobodny dostęp do konstrukcji pomocniczych (np.do systemów odwadniających pod pasem drogi ), można ciąć kompozyt za pomocą ostrzy o wystarczającej wielkości ( np.nożem lub nożycami ) a także za pomocą palnika acetylenowego ( na kompozyt położyć dwa kątowniki stalowe w odległości ok. 5 cm od siebie i płomieniem palnika przeciąć kompozyt znajdujący się między nimi ). Nadtapiając palnikiem skraje kompozytu zabronimy ich strzępieniu.
6.3. Rozkładanie kompozytu
Rolki kompozytu w zależności od wielkości i wagi mogą być przenoszone i rozkładane ręcznie lub wymagają urządzeń do podnoszenia i transportu.
Ponieważ rolki posiadają rdzeń ( tuleja ), możliwe jest ich przemieszczanie lub rozkładanie przy użyciu zawiesi, za pomocą znajdujących się na miejscu ładowarek np. hydraulicznych itp.
Kompozyt rozkłada się na wyrównanym i oczyszczonym podłożu, pasmami równoległymi lub prostopadłymi do osi drogi, nasypu, zbocza itp.
Rolki lub ich część rozwija się tak, by pokryć całą powierzchnię.
Przy rozkładaniu należy uwzględnić wielkość wymaganej zakładki.
Kompozyt lekko wstępnie naprężyć, prostopadle i równolegle do osi podłużnej nasypu (drogi), celem likwidacji fałd, sfalowań i załamań, dzięki temu minimalizujemy jej deformację w czasie mobilizacji sił rozciągających zbrojenie.
Efektywność działania kompozytu zależy w znacznej mierze od sposobu jej kotwienia poprzecznego jak i wstępnego naprężenia.
Jeden pas kompozytu powinien zachodzić na drugi tak, by powstała wymagana zakładka podłużna o szerokości uzależnionej od rodzaju gruntu podłoża.
- przy gruntach o umiarkowanej nośności ( CBR >5 ) - zakład L = 0,3 m
- przy gruntach o niskiej nośności, gruntach bardzo ściśliwych, na podłożu nierównym - zakład L = 0,5 - 1,0 m
Kierunek zakładu, dla zapewnienia ciągłości ułożenia pasów, musi uwzględniać kierunek dostarczania materiału wypełniającego :
- układanie warstwy nośnej w kierunku przeciwnym do kierunku układania pasów kompozytu i od środka do brzegów
- nachylenie budowli ( działanie deszczu ) - układanie w kierunku przeciwnym do przepływu wody
- wpływ wiatru - mocowanie zapobiegające unoszeniu przez wiatr ( gruby żwir, żwir )
Celem zapobieżenia rozsuwania się założonych pasów kompozytu należy zastosować mocowanie do gruntu za pomocą stalowych igieł lub klamer w kształcie litery U, w odstępach od 4 do 5 m.
Szczególnie starannie należy wykonać kotwienie w strefie styków kompozytu oraz w strefach przyskarpowych.
Końcowym etapem prac powinno być dostosowanie powierzchni wzmocnienia do kolidujących z nim elementów uzbrojenia podziemnego oraz dodatkowe uzupełnienie zbrojenia gruntu geosiatką w miejscach osłabień.
W czasie układania warstwy kompozytu należy kontrolować :
- zgodność oznaczenia poszczególnych rolek kompozytu z określonymi w Dokumentacji Technicznej
- równość układanej warstwy ( brak sfalowań, załamań itp. )
- wielkość zakładu przyległych pasm
- ciągłość warstwy, w tym brak uszkodzeń mechanicznych
7. Układanie materiału wypełniającego na kompozycie
Pasma kompozytu rozwijać stopniowo, z niewielkim wyprzedzeniem czasowym w stosunku do zasypywania materiałem wypełniającym. W wypadku gdy nie jest możliwe szybkie zasypanie materiałem wypełniającym, należy pasma przymocować do podłoża ( obciążenie, kołkowanie ).
Rozkładanie materiału wypełniającego, dokonuje sie na rozwinięty kompozyt,w kierunku przeciwnym do kierunku ułożonych pasów kompozytu i od środka do brzegów.
Rozkładanie, profilowanie i zagęszczanie gruntu powinno odbywać się w kierunku równoległym do lica lub osi nasypu.
Umożliwia to przy konstrukcji np. dróg, poruszanie się urządzeń transportowych po warstwie już położonego materiału.
Kruszywo z którego będzie wykonywana np. warstwa mrozoodporna, należy składować nie bezpośrednio na ułożonym kompozycie, lecz przejściowo na wcześniej ułożonej i zagęszczonej warstwie kruszywa. Powinno ono być rozsypywane bezpośrednio na warstwie kompozytu z góry, np. z zastosowaniem ładowarki a nie nasuwane np. równiarką.
Warstwa położonego materiału chroni kompozyt przed promieniowaniem UV i działaniem wiatru.
Grubość warstwy kruszywa nie powinna być mniejsza niż 15 cm. Maksymalna grubość powinna być określona w zależności od parametrów sprzętu stosowanego do zagęszczenia.
Należy dążyć do jednokrotnego układania warstwy podbudowy, dobierając sprzęt zagęszczający i technologię zagęszczania tak, aby uzyskać wymagany wskaźnik zagęszczenia.
Podczas umieszczania materiału wypełniającego, należy zapobiegać powstawaniu miejscowych naprężeń prowadzących do rozsunięcia pasów i odkrycia podłoża.
W tym celu ciężarówki dostawcze winny poruszać się po grubszej warstwie niż ta, która ma być ułożona.
W wypadku układania warstwy z szorstkich, ostrych kamieni narzucanych na kompozyt, należy chronić go przed przebiciem lub przecięciem, poprzez np. delikatne zsypywanie z ciężarówki lub wstępne ułożenie cienkiej warstwy amortyzującej z drobnego materiału.
Zasypywanie wykonuje się za pomocą spycharek lub innych uniwersalnych maszyn drogowych. Pierwsza warstwa gruntu jest zagęszczana za pomocą odpowiedniego urządzenia zagęszczającego. Dalsze prace prowadzi się zgodnie z procesem technologicznym dla danej budowli ziemnej.
Silnie zagęszczona warstwa materiału wypełniającego wzmocni nośność podłoża oraz podwyższy jego odporność zarówno na poziome odkształcenia zagęszczające jak i rozluźniające.
Zależnie od warunków, kompozyty mogą być okresowo poddane działaniu ruchu pojazdów, przynajmniej w niektórych miejscach.
Przemieszczanie ciężkiego sprzętu, szczególnie pojazdów gąsienicowych, okołkowanych, walców wibracyjnych, jest zakazane.
