Glasstar

Spis treści
• 1. Przeznaczenie i zakres stosowania
• 2. Warunki stosowania
• 3. Cechy charakterystyczne
• 4. Pakowanie, przechowywanie i transport
• 5. Przygotowanie podłoża
• 6. Rozkładanie siatki
• 7. Rozkładanie mieszanki mineralno-bitumicznej

GEOSIATKI SZKLANE UŻYWANE DO WZMACNIANIA NAWIERZCHNI JEZDNI I ZAPOBIEGANIA SPĘKANIOM ODBITYM

APROBATA TECHNICZNA Nr. AT / 2007-03-2170 wydana przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów w Warszawie w dniu 12.03.2007r

Tabela właściwości fizyko-mechanicznych geosiatek szklanych GLASSTAR

1. Przeznaczenie i zakres stosowania geosiatek GLASSTAR jako warstw pośrednich w układzie warstw bitumicznych

Geosiatki GLASSTAR przeznaczone są do zbrojenia warstw asfaltowych nawierzchni podatnych i półsztywnych lotnisk, autostrad, dróg i ulic wszystkich kategorii oraz chodników.

Zbrojenie można stosować w remontowanych lub nowo budowanych nawierzchniach, na całej szerokości jezdni, na samym poszerzeniu bądź w miejscu spodziewanej propagacji spękań.
Zaleca się stosowanie geosiatek GLASSTAR pod lub między warstwami z mieszanek mineralno-asfaltowych układanych na gorąco.
Geosiatek nie należy układać na podłożu niezwiązanym.

2. Warunki stosowania geosiatek GLASSTAR

Efektywne wykorzystanie wysokich cech użytkowych siatki szklanej GLASSTAR wymaga indywidualnego zaprojektowania rozwiązania konstrukcyjno – materiałowego, z uwzględnieniem warunków geotechnicznych i eksploatacyjnych oraz właściwości technicznych siatki GLASSTAR.

W zależności od ustalonego zakresu stosowania geosiatki GLASSTAR  projekt budowlany powinien określać :

• rodzaj i stan podłoża z uwzględnieniem jego nośności
• prognozowaną kategorię obciążenia
• nośność istniejącej nawierzchni
• konieczność przygotowania spodniej warstwy bitumicznej
• grubość, rodzaj i jakość górnych nowych warstw bitumicznych
• układ konstrukcyjny warstw i materiałów potrzebnych do ich wykonania, ustalony z zachowaniem warunków uzyskania wymaganej nośności projektowanej konstrukcji, z uwzględnieniem zdolności kotwienia siatki GLASSTAR
• sposób wbudowania siatki GLASSTAR
• jakość połączenia pomiędzy siatką a przyległymi warstwami bitumicznymi
• rodzaj lepiszcza o dużej efektywności przyklejania
• podanie dokładnego opisu sposobu przyklejania

Projekt budowlany rozwiązania konstrukcyjno – materiałowego z wykorzystaniem siatki GLASSTAR powinien być wykonany wyłącznie przez osoby uprawnione i być zgodny z obowiązującymi przepisami i normami.

3. Cechy charakterystyczne siatek GLASSTAR

Geosiatka GLASSTAR uformowana jest z wiązek włókien szklanych tworzących płaskie nici. Nici wzdłużne i poprzeczne przeplatane w węzłach tworzą oczka siatki.
Węzły nie są sztywne a sposób przeplatania umożliwia przesuwanie nici.
Geosiatka  pokryta jest dodatkowo polimeroasfaltem, celem zespolenia włókien szklanych w wiązkę, ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi od niedużych sił, ochrony przed działaniem substancji chemicznych oraz polepszeniem przyczepności do starych i nowych warstw asfaltowych.

Zaklinowanie ziaren kruszywa w oczkach siatki ogranicza poziome przemieszczenia mieszanki mineralno-asfaltowej a tym samym daje lepszy rozkład obciążeń oraz mniejsze deformacje podłoża, zmniejsza głębokości koleiny w podłożu, dzięki czemu możliwe jest zwiększenie dopuszczalnych obciążeń konstrukcji nawierzchni.
Siatka zachowuje się w konstrukcji drogi jak zbrojenie pasmowe, gdzie naprężenie jest przekazywane poprzez tarcie powierzchniowe.

Siatka GLASSTAR jest elastyczna a nawinięcie na tuleje pozwala na układanie jej łatwym sposobem ręcznym lub maszynowym.
Rozwijanie, rozkładanie i przycinanie na potrzebny wymiar jest łatwe. Do instalacji siatki używa się prostych narzędzi.

Siatka GLASSTAR nie ulega biodegradacji, jest odporna na działanie mikroorganizmów ( grzyby, pleśń ), czynników środowiskowych jak grunty organiczne i lepiszcza bitumiczne.

Siatka GLASSTAR ma kolor czarny.
Siatka dobrze nasącza się asfaltem i ma dobrą adhezję do lepiszcza.
Siatka GLASSTAR  nie ma  negatywnego wpływu na pitną wodę. Jest nieszkodliwa dla ludzi i zwierząt.

4. Pakowanie, przechowywanie i transport siatek GLASSTAR

Rolki siatki GLASSTAR opakowane są w wodoszczelną folię polietylenową. Folia ma na celu zabezpieczenie siatki przed uszkodzeniem w czasie transportu i składowania na budowie. Dodatkowo zabezpiecza składowaną siatkę przed negatywnym działaniem ultrafioletowego promieniowania słonecznego UV-380.
Rolki siatki GLASSTAR  nawinięte są na tuleje ( tuby ) i są zabezpieczone są przed rozwinięciem.
W czasie wyładowywania siatki ze środka transportu należy nie dopuścić do porozrywania lub podziurawienia opakowania z folii polietylenowej.
Siatka GLASSTAR może być składowana na placu budowy bez szczególnej troski pod warunkiem, że jest w niezniszczonym fabrycznym opakowaniu.

Rolki siatki należy składować następująco :

• w suchym miejscu
• ułożone poziomo na czystym i równym podłożu
• nie składować więcej niż pięć rolek jedna na drugiej
• nie wolno składować rolek skrzyżowanych
• nie zaleca się składowania rolek nie owiniętych czarną folią przez okres dłuższy niż jeden tydzień

Uwaga : Opakowania nie należy zdejmować aż do momentu wbudowywania siatki lub kompozytu.

Każda rolka siatki GLASSTAR posiada etykietkę zawierającą następujące dane :

• nazwa producenta
• adres producenta
• oznaczenie wyrobu np. geosiatka szklana GLASSTAR 50/50    
• numer rolki
• wymiary w rolce : długość, szerokość
• masa rolki
• masa powierzchniowa

5. Przygotowanie podłoża

Siatka GLASSTAR winna być ułożona między dwie warstwy bitumiczne, przy czym warstwa dolna powinna być wyrównana przez sfrezowanie lub wyprofilowanie.
Podkład musi być wykonany zgodnie z ogólnie obowiązującą technologią, tworzącą warunki do doskonałego związania warstw.

W tym celu podkład musi być prawidłowo i dokładnie naprawiony, osuszony, wyczyszczony i pozbawiony wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń takich jak kamienie, kurz i pył, roślinność, tłuste osady, farby znakujące, „ kocie oczka ” itp.

Dodatkowo należy oczyścić pobocza drogi z narośniętej roślinności, pozostałych z zimowego utrzymania dróg materiałów sypkich i innych przeszkód zabraniających szybkiemu spływowi wody z powierzchni jezdni.
Siatka GLASSTAR  powinna być położona na równą i wyprofilowaną powierzchnię.
W przypadku uprzedniego frezowania nawierzchni i powstałych w skutek tego rowków podłużnych, należy siatkę  układać na cienkiej bitumicznej warstwie wyrównującej.
Pęknięcia węższe niż 3 mm , mogą być tylko oczyszczone.
Pęknięcia większe niż 3 mm muszą być po oczyszczeniu i / lub frezowaniu wypełnione odpowiednią mieszanką uszczelniającą ( mas zalewowa, drobnoziarnista mieszanka mineralno – asfaltowa ), ma to na celu uszczelnienie powierzchni połączenie krawędzi pęknięcia oraz dostarczenie dodatkowej ilości lepiszcza w miejsce gdzie występują dodatkowe naprężenia.
Przygotowana w ten sposób nawierzchnia winna być starannie odkurzona, wymyta i osuszona. 

Na tak przygotowaną powierzchnię nanieść równomiernie jednolitą warstwę z modyfikowanej emulsji kationowej szybkorozpadowej lub gorącego asfaltu w ilości potrzebnej do całkowitego nasycenia siatki. Ilość czystego asfaltu użyta do skropienia w zależności od stanu podłoża, powinna wynosić od 0,1 kg/m2  do 0,3 kg/m2.

Dla połączenia zakładów pasm siatki, należy skropić siatkę emulsją lub asfaltem w odpowiedniej ilości.

Zaleca się asfalt modyfikowany, ponieważ ma mniejszą wrażliwość na zmiany temperatury co powoduje, że w temperaturach niskich sztywność połączenia nie jest wysoka a w wysokich nie zmniejsza się nadmiernie. Ponadto w przypadku szybkiego ostygnięcia i gorszego przyklejenia siatki, w momencie ułożenia gorącej warstwy bitumicznej nastąpi rozgrzanie asfaltu i właściwe przyklejenie.

Zastosowanie lepiszcza modyfikowanego polimerem gwarantuje skuteczność działania syntetycznych warstw pośrednich w warunkach niskich temperatur, kiedy warstwa lepiszcza ulega usztywnieniu i spękania odbite mogą się ujawniać.
Właściwości lepiszcza asfaltowego do skrapiania powinny być dostosowane do warunków stosowania ( typ i porowatość podłoża i wykonywanej warstwy, temperatura otoczenia, wilgotność ).

Stosowanie asfaltów na gorąco ( modyfikowanych polimerami np. D 70 ) do impregnacji lub  przyklejania siatki jest wygodniejsze od skrapiania emulsją. Istnieje mniejsze zagrożenie spływu.

Podłoże pod wykonywaną warstwę powinno być skropione w ilości wystarczającej na związanie warstw, bez nadmiaru lepiszcza.
Skropienie powinno być wykonane sprzętem mechanicznym zapewniającym równomierność skropienia lepiszczem.

Siatka GLASSTAR powinna być dobrze przyklejona do wyrównanej warstwy bitumicznej. Skuteczność jej jako zbrojenia warunkowana jest bowiem możliwie wysoką sztywnością połączenia wzmacnianych warstw konstrukcyjnych.

Wbudowywanie siatki GLASSTAR na skropionym podłożu można rozpocząć po rozpadzie emulsji i  odparowaniu wody lub skropieniu podłoża gorącym asfaltem.

6. Rozkładanie siatki GLASSTAR

Po rozpakowaniu siatkę rozwijać ręcznie z tym, że maksymalna długość odwinięcia nie powinna być większa niż 10 m.
Rozkładanie GLASSTAR jako warstwy pośredniej uzależnione jest od dobrej pogody, braku opadów i temperatury powietrza ( min. + 5 0C ).
Niedopuszczalne jest rozkładanie siatki na mokrej powierzchni.
Należy rozłożyć tylko tyle siatki ile możemy przykryć mieszanką mineralno-asfaltową w czasie pracy.

Siatkę naciągnąć wzdłużnie celem usunięcia fałd, załamań, zagięć i nierówności. Minimalne zmarszczki mają niewielki wpływ na wzmacniające działanie siatki.
Celem lepszego połączenia siatki z warstwą dolną nawierzchni, oprócz przyklejenia jej do niej, można krawędzie i środek siatki przymocować do warstwy spodniej poprzez nastrzelenie kołków HILTI / z talerzykami /.
Mocować podłużne żebra siatki, celem uniknięcia sfalowań przy naciąganiu siatki.
Maksymalna odległość pomiędzy kołkami nie powinna być większa niż 2,5 m.
W ten sposób stopniowo rozłożyć siatkę z całej rolki.
Koniec siatki przymocować do podłoża, podobnie jak początek.

Zastosować zakładki wzdłużne i poprzeczne pasm geosiatki w wielkości 10 – 15 cm.
Zakładkę poprzeczną utworzyć tak, by koniec pasma / położonego w kierunku układania asfaltu /  zachodził na początek następnego.
Zakładka dwóch pasm siatki biegnąca wzdłuż osi drogi, powinna znajdować się w odległości conajmniej 0,5 m od krawędzi śladu pojazdów.
Siatka winna być pod stałym naciągiem. Naciąg wykonać za pomocą listwy z haczykami.

Geosiatka GLASSTAR układana miejscowo ( nad rysami, szwami bocznymi itp. ) musi wystawać poza skraj rysy co najmniej 75 cm, w celu zakotwienia geosiatki miedzy warstwami asfaltowymi.
Pasma siatki powinny być odpowiednio  skracane i przycinane na segmenty, przy układaniu na ciasnych zakrętach, proporcjonalnie do ich promieni.
W siatce w razie potrzeby, po naciągnięciu i zamocowaniu, należy wyciąć otwory na wpusty uliczne,  studzienki, pokrywy kanałów lub inne otwory sieci inżynierskich.

Siatkę przyciąć na wymiar tak, aby przycięte żebra siatki były blisko węzłów.

Celem zapobiegnięcia kapilarnego wchłaniania wilgoci / z poza obrębu jezdni / przez włókna siatki, należy zastosować 10 cm odstępy od krawędzi jezdni.
Celem lepszego połączenia siatki z warstwą dolną nawierzchni, można ją po rozłożeniu docisnąć kilkoma przejazdami walca ogumionego.

Po rozłożonej siatce mogą poruszać się jedynie pojazdy używane do naprawy jezdni z tym, że niedozwolone jest ostre przyśpieszanie, hamowanie oraz zakręcanie.

W czasie układania warstwy siatki GLASSTAR należy kontrolować :

• zgodność oznaczenia poszczególnych roli siatki z określonymi w Dokumentacji Technicznej
• równość układanej warstwy ( brak sfalowań, załamań itp. )
• wielkość zakładu przyległych pasm
• ciągłość warstwy, w tym brak uszkodzeń mechanicznych

7. Rozkładanie mieszanki mineralno-bitumicznej

Odporność GLASSTAR na wysoką temperaturę, umożliwia stosowanie mieszanek asfaltowych o wysokiej temperaturze wbudowania, co zapewnia ich bardzo dobre zagęszczenie i wysoką ich szczelność.
Warstwę mieszanki bitumicznej można układać natychmiast po ułożeniu GLASSTAR.
Dodatkowe skrapianie siatki jest zbędne.

W czasie dostarczania przez samochody ciężarowe mieszanki mineralno-asfaltowej do rozściełacza, może przy niedostatecznym połączeniu siatki z podłożem, dochodzić do przylepiania się ich do kół tych pojazdów a następnie jej odrywania i pomarszczenia.
Zapobiec temu można poprzez mechaniczne przymocowanie jej  do podłoża oraz wstępne ręczne posypanie gorącą mieszanką.

Na rozwiniętą siatkę najeżdżamy rozściełaczem tyłem od czoła i rozsypujemy mieszankę mineralno-asfaltową.
Rozkładanie mieszanki należy przeprowadzać zgodnie z przepisami technologicznymi i zaleceniami norm.
Minimalna grubość warstwy bitumicznej na siatce wynosi 40 mm ( nie dotyczy utrwalania powierzchniowego ).
Warstwy nawierzchni powinny być układane o stałej grubości w granicach przyjętej tolerancji.
Każda z warstw : ścieralna i wiążąca powinna być układana jednokrotnie, tj. bez podziału jej grubości na dwie lub kilka warstw odrębnie układanych.

W wypadku układania mieszanki asfaltowej na sztywnej podbudowie zastosować kruszywo o niskim współczynniku przewodności cieplnej.

W czasie rozkładania rozściełacze  i pojazdy dostarczające mieszankę asfaltową muszą poruszać się delikatnie, bez gwałtownej zmiany prędkości i kierunku.
Zabrania się gwałtownemu przyśpieszaniu lub hamowaniu, na gołej nie pokrytej siatce.

Wzdłużne i poprzeczne połączenia konstrukcyjne oraz styki mas bitumicznych, nie powinny pokrywać się z zakładkami.

Na początek